Odszedł wybitny lekarz przez lata związany ze Śląskim Uniwersytetem Medycznym - prof. Jerzy Strużyna – Mistrz i Nauczyciel pokoleń lekarzy.
W jednym z wywiadów prof. Strużynę przedstawiono:
Niedościgniony autorytet w dziedzinie chirurgii plastycznej i leczenia oparzeń. Konsultant Krajowy, twórca Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej w Łęcznej. Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej, założyciel Polskiego Towarzystwa Leczenia Oparzeń, redaktor naczelny czasopisma naukowego „Chirurgia Plastyczna i Oparzenia”, a także od 2019 roku – współzałożyciel i członek Zarządu Stowarzyszenia Naukowego Leczenia Ran.
Oczywiście nawet najlepiej skomponowane zdania nie oddadzą wybitnej osobowości i zdolności Zmarłego, bo najlepszym świadectwem są setki wyleczonych chorych. Słowa mają jednak do to siebie, że pozostają na zawsze… Tak jak zasługi Pana Profesora dla naszej Uczelni są bezcenne. Zmarł 11 lutego w wieku 82 lat i niemal do końca pozostawał aktywny zawodowo.
Prof. Jerzy Strużyna urodził się 14 VI 1944 w Katowicach. W Szopienicach ukończył Liceum Ogólnokształcące im. J. Długosza. Następnie studiował w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, uzyskując tytuł i dyplom lekarza.
Przebywał na stażach w Wojskowym Szpitalu Chirurgii Plastycznej w Polanicy Zdroju (1974-1975, chirurgia plastyczna) oraz kilkakrotnie w Oddziale Leczenia Oparzeń Szpitala nr 2 w Siemianowicach Śl. (1974-1980), kilkakrotnie w Roland Klinik w Bremie (1978-1999, chirurgia ręki), a także w klinikach chirurgii plastycznej i chirurgii twarzowo-szczękowej w Hanowerze i Monachium (1980, 1998).
Uchwałą Rady Naukowej Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie, na podstawie dysertacji "Badania doświadczalne nad zastosowaniem czasowych protez naczyniowych w zranieniach tętnic", wykonanej pod kier. prof. Tadeusza Orłowskiego, uzyskał st. naukowy dra n. med. Przedstawiony dorobek naukowy i rozprawa "Przeżycie i zgony w ciężkich oparzeniach" (recenzenci: prof. Stanisław Szyszko, prof. Wojciech Noszczyk) były podstawą przeprowadzonego kolokwium habilitacyjnego. Decyzję Rady Naukowej CSK WAM w Warszawie o przyznaniu st. naukowego dra hab. n. med. w zakresie medycyny. Tytuł naukowy prof. n. med. uzyskał 22 VII 1998.
W l. 1968-1970 odbywał staż specjalizacyjny w 106. Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Gliwicach, następnie był asystentem w I Klin. Chirurgicznej CSK WAM w Łodzi - od 1974 r. na etacie słuchacza stanu zmiennego Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie. W październiku 1976 objął kierownictwo Klinicznego Oddziału Oparzeniowo-Plastycznego Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie, który następnie przekształcono w Klinikę Chirurgii Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń.
W kwietniu 2002 został zatrudniony w ówczesnej Śląskiej Akademii Medycznej na stanowisku profesora nadzwyczajnego - kierującego Katedrą i Oddziałem Klinicznym Chirurgii Rekonstrukcyjnej w Sosnowcu. W ŚAM pracował do 2006 roku.
Potem przyjął kolejne, nadzwyczaj ambitne zadanie, pełniąc funkcję koordynatora powstania Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń w Łęcznej. - Ze swym wielkim bagażem doświadczeń przyjechał do Łęcznej, by tu zbudować Wschodnie Centrum. I zbudował! Od 2009 r. był lekarzem koordynującym Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej w Łęcznej. Był koordynatorem Kliniki Chirurgii Plastycznej i Leczenia Oparzeń Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, koordynatorem Oddziału Chirurgii Plastycznej Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej w Lublinie i kierownikiem Kliniki Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej oraz Leczenia Oparzeń UM w Lublinie - czytamy we wspomnieniu zamieszczonym na stronie Wschodniego Centrum.
Na liście osiągnięć prof. Jerzego Strużyny znajduje się bogata działalność edukacyjna i twórcza. Był autorem ponad 100 specjalistycznych prac i książek poświęconych leczeniu oparzeń, a pod jego kierownictwem specjalizację uzyskało 37 rezydentów w dziedzinie chirurgii plastycznej. Był promotorem 14 doktorantów, 3 habilitantów, recenzentem wielu doktoratów, habilitacji oraz postępowań o nadanie tytułu profesora.
W pracy naukowej zajmował się leczeniem oparzeń oraz chirurgią plastyczną (następstwa urazów ręki, czerniak złośliwy oraz pourazowe i pochorobowe zniekształcenia i ubytki). Wspólnie ze specjalistami z Wojskowej Akademii Technicznej i zespołem prof. T. Orłowskiego opracował metodę dot. wykorzystania lasera CO2 w chirurgii.
Był autorem ponad 100 prac, w tym ok. 90 artykułów, 9 rozdziałów w książkach, oraz ok. 30 referatów zjazdowych.
Prowadził zajęcia z zakresu chirurgii plastycznej ze studentami VI r. medycyny i III r. ratownictwa medycznego. Był promotorem 5 i recenzentem 5 doktoratów, recenzentem 1 habilitacji dla Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych. Pod Jego kierunkiem 24 lekarzy uzyskało specjalizację z zakresu chirurgii plastycznej.
Prof. Strużyna był członkiem Europejskiego Towarzystwa Oparzeniowego (od 2001), Śródziemnomorskiego Klubu Leczenia Oparzeń (od 2000), Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej i Estetycznej oraz Polskiego Towarzystwa Leczenia Oparzeń i Niemieckiego Towarzystwa Chirurgii Ręki.
Prof. Strużyna był także laureatem nagrody zespołowej I stopnia MON za wdrożenie do praktyki klinicznej laserów chirurgicznych.
O dacie i miejscu pochówku rodzina Profesora poinformuje w przyszłym tygodniu.
Dane wysyłającego:
Agata Pustułka
