Doniesienia o zakażeniu Hantawirusem na holenderskim wycieczkowcu spowodowały dyskusję o tym jakie zagrożenie stanowi ten wirus.
Hantawirusy to zoonotyczne wirusy, których rezerwuarem są głównie gryzonie. Człowiek zakaża się najczęściej przez wdychanie aerozolu zawierającego wirusa pochodzącego z moczu, kału lub śliny gryzoni. Ryzyko rośnie podczas sprzątania zamkniętych pomieszczeń, piwnic, stodół, altan, magazynów, przy pracach leśnych i rolniczych oraz ekspozycji na kurz zanieczyszczony wydalinami zawierające drobnoustroje chorobotwórcze. Rzadziej opisywano zakażenie po ugryzieniu.
Hantawirusy wywołują u człowieka dwa główne zespoły kliniczne:
• gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym — HFRS, typową dla Europy i Azji, oraz
• hantawirusowy zespół sercowo-płucny — HCPS/HPS, typowy dla obu Ameryk.
- Oba zespoły łączy uszkodzenie śródbłonka naczyń, zwiększona przepuszczalność naczyń, zmnijszona liczba płytek krwi i ryzyko wstrząsu, ale różnią się dominującym narządem zajętym klinicznie: nerki w HFRS, płuca i układ krążenia w HCPS – mówi dr n. med. Barbara Sobala-Szczygieł, specjalistka chorób zakaźnych z Katedry i Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.
Zakaźność chorego i ozdrowieńców
Dla większości hantawirusów transmisja człowiek–człowiek nie jest typowa. W praktyce epidemiologicznej największe znaczenie ma identyfikacja narażenia na gryzonie. Jedynie pojedyncze ogniska obserwowane w Argentynie i Chile były wiązane z bezpośrednim kontaktem z chorym człowiekiem. Odpowiedzialnym za te zakażenia był Andes virus (ANDV).
Obraz kliniczny
Początek jest zwykle nieswoisty: gorączka, dreszcze, bóle mięśni, ból głowy, osłabienie, nudności, wymioty, ból brzucha. W gorączce krwotocznej z zespołem nerkowym (HFRS) w dalszej kolejności pojawiają się: obniżenie ciśnienia krwi, liczby płytek krwi, zmniejszenie ilości moczu, białkomocz, krwiomocz, i ostra niewydolność nerek. W hantawirusowym zespole sercowo-płucnym (HCPS) po fazie prodromalnej może dojść do gwałtownego pogorszenia z obrzękiem płuc, niedotlenieniem, wstrząsem i niewydolnością krążenia.
Niestety nie istnieją możliwości powszechnie zatwierdzonego leczenia przeciwwirusowego. Terapia opiera się przede wszystkim na działaniu wspomagającym: ostrożna płynoterapia, korekta elektrolitów, leczenie wstrząsu, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna w HCPS, a w HFRS leczenie ostrego uszkodzenia nerek, w tym dializoterapia.
Hantawirus nie jest rozpatrywany jako przyczyna kolejnej pandemii. Przekonuje o tym niskie ryzyko transmisji z człowieka na człowieka oraz brak dowodów na szerzenie się poprzez osoby zakażone, ale bezobjawowe.
Dane wysyłającego:
Agata Pustułka
